Na een al bij al goede nachtrust vetrekken we vandaag naar de NUBRA vallei via de Warila pas die een hoogte heeft van 5370 meter. We vertrekken met overtrokken weer. Het is weer een fabuleuze route die langzaam omhoog klimt. Hoe hoger we klimmen, hoe kouder het wordt. De weg wordt ook steeds slechter en op pashoogte is het ijzig koud. De weg ligt bedekt met een licht laagje verse sneeuw en de plassen zijn bedekt met een laagje ijs.

We zakken nu af naar de Nubravallei. Ik val in herhaling maar de passerende landschappen zijn eigenlijk niet te omschrijven en ook moeilijk te vatten op foto. De Nubravallei is formidastisch met de lichtinvallen die soms zelfs een regenboog vormen. We volgen deze gigantische vallei langs de bergflanken en door de vallei zelf. Af en toe gigantische rotsblokken op het wegdek. Als zo’n blok valt op het moment dat je daar passeert ben je totall loss.

Onderweg zien we een groot aantal roofvogels die zich te goed doen aan het kadaver van een koe. De roofvogels zouden een soort van arenden zijn.

We passeren in de vallei zandduinen waar een kamelenkamp is gehuisvest. We bezoeken dit Kamelenpark en Arsene, Carola en Henry doen een ritje op de kameel. Daarna geeft Robert een demonstratie watercrossing. Enkel Gelson, Mr Kahn en David volgen.

Daarna rijden we naar onze logies van de avond, Een Fixed Camp waar we weer een toilet en wastafel in de tent hebben. Super de luxe dus. Vanavond weer gezellig buiten eten bij het kampvuur met de nodige klepkes, waar onze zeer gedienstige crew weer voor gezorgd heeft.