We gaan de hoge himalaya in over de 3950 meter hoge Rothang pas. Het belooft een schitterende dag te worden want de koperen ploert is volop aanwezig..

We vertrekken vol goede moed en na een aanloop over bochtige goede wegen stoppen we aan het checkpoint. Hier moet onze volgwagen achterblijven, want hij mag pas iets later vertrekken om de Rothang over te rijden.

Na wat thee vertrekken we. Het wegdek is in erbarmelijke staat en we rijden grote afstanden modderige, slijkwegen waar je soms zeer diep inzakt. Heel inspannend en vermoeiend rijden. Iedereen geraakt er toch door. De Michael heeft het “figuurlijk” bloed, zweet en tranen gekost. Hij is stikkapot. Iedereen voelt de inspanning natuurlijk, want we zijn het niet echt gewoon om over dergelijke wegen te rijden. De natuur, in al zijn pracht en praal, is echter de moeite van de inspanning meer dan waard.

Eenmaal over de top zien we de besneeuwde toppen van de hoge himalaya. Een magistraal zicht. We dalen nu, over af en toe kleinere stukken slijkerige weg, naar onze bestemming Keylong. We passeren de splitsing waar we normaal vanuit de spitivallei zouden zijn uitgekomen. We volgen nu weer een goede weg, door alweer een wondermooie vallei tot onze bestemming Keylong. Hier verblijven we in een droomlocatie. Een klooster genaamd het “Stakna Monastery Ladakh”. Hutjes met alle basisvoorzieningen en fantastische views middenin de bergen. Prachtig. We hebben een gezellig avondmaal in een aparte hut waarna we bij een kampvuur genieten van ons dagelijks klepke. We zitten op een hoogte van 3300 meter en nog niemand heeft last van de hoogteziekte. Ondertussen kunnen we ook genieten van een wondermooie sterrenhemel.